fragmenty nieznanej całości


Roku kłamstw okrągłych, osiemdziesiąty dziewiąty,
mogłeś nam być przecież kwiatem paproci.
O roku stracony, martwa nadziejo!
Staliście się dla Nas kanciastą urną.
O niebo zgasłe, wiecznej latarni,
to Nasza wielka zdradzona wolność

O ile jesteście potrzebni, żołnierze wyklęci przez kłamstwo
wzrośli dopiero za dnia, o ile bardziej, niż wtedy.
Kto pogoni czerwonych? Banderowcy, to dziś gender,
równość, o nie-wolność walczy w walce niemej.
Któż pogoni ciemnotę? Feministyczny obłęd
i wszystko jest odwrotnie,
homo, to już nie sapiens.

Któż to wszystko naprawi, Wy, my, Bóg?
Musimy stać się Wami,
z Bogiem na powrót zwyciężyć.

fragmenty wiersza? wierszy? dziewczynki która zapytała premiera o to co czy aby nie jest zdrajcą. wytropił je natemat. nie wiem co myślę o takim śledzeniu jej, ale same wiersze bardzo ciekawe. jeśli ktoś ma całość – byłbym wdzięczny.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s