Przesłanie Ludzi Rozumnych


Nad Wawelem smuta
Noc nadciąga wichrowa
Chytry karzeł między czaszki
Palce wsuwa, krąży
Czy wyrwać je zdoła
Serce Polski krwawe
Czy do siebie z nim umknąć
Śród szkieletów zdąży
Stańcie z nami w ordynku
Dziennikarskie chwaty
Majestat śmierci
Niech wam szczęki wzruszy
Oni nic wam nie zrobią
Macie milion twarzy
Lecz żadnego serca
Ani jednej duszy

A to tylko serc mrowie
Pękających z rozpaczy
Duszny smród tych omamów
Które by was zabiły
Rozbijajcie urny
Armio wiernych grabarzy
Popiół w twarz i przez ramię
Niech zasypie mogiły

Gdy się rozproszą barany
Zgaście im światło w baraku
Strach z nimi, a nie z nami
My lub oni
Na jednym haku

Wybaczcie patos lecz czas taki
Że i człek rozumny
Musi w bagnie wartości
Złotą laską grzebać
Mówiąc wprost, jak lubicie
Gdy zamilknie dzwon ofiarny
I gdy damy wam sygnał

Macie nam ich zajebać

http://karlin.salon24.pl/171617,przeslanie-ludzi-rozumnych

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s