10.04.2010


Strach, smutek, przerażenie, dreszcze
Potrafiące w jedną krótką chwilę odmienić Nas
Polaków stojących w Obliczu Pana…
Potrafimy dumnie marzyć o pokoju,
Potrafimy pięknie mówić o Wolności,
Chcielibyśmy zawsze trzymać się za dłonie

Nie potrafiąc … Choć próbując … Jak zrozumieć … ???

Drzewa tych Katyńskich lasów – Pamiętają – od lat wielu.
Teraz znowu obserwują … dziś zginęło ich znów wielu…
Wietrze krzyknij ” DO APELU … ! ”
Niechaj staną WIELCY LUDZIE, których serca krwią i bielą
Pozostali tam na zawsze …
Pozostaną w nas na zawsze …
Pozostając w nas na zawsze … PANIE PREZYDENCIE …

Autor: Donay
z bloga Isabel, http://isabel28.blog.onet.pl/1,DA2010-04-13,index.html

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s